Lichtjes in het donker / Tiny lights in the dark

 Waarschuwing: dit is een lang bericht, dus pak een stoel en iets te drinken/eten ;O)!

Warning: this is a long blog post, so take a seat and something to drink/eat ;O)!

Enige tijd geleden kreeg ik een verzoek van iemand uit Duitsland: of ik ook lantaarntjes, ofwel lampionnetjes kon maken…? 

Jeetje, daar had ik nog nooit aan gedacht, maar ik beloofde dat ik het eens zou proberen. Na vele pogingen is het me gelukt en nu kunnen jullie ze ook hier op mijn blog zien. Ik heb speciaal gewacht totdat het 11 november is, want vandaag is het de feestdag van St. Maarten, zie voor meer informatie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Sint-Maarten_(feest)

(je kunt verderop deze pagina een lijstje met landen (met hun bijzonderheden) vinden, waar men deze dag ook viert, en ook is er in de rechterzijde een leuke video te vinden uit 1961)

 

Some time ago I got a request from someone from Germany: whether I could also make lanterns, i.e. Chinese lanterns…? 

Gosh, I'd never thought of this, but I promised I'd give it a try. After many attempts I finally succeeded and now you can also see them here on my blog. I specially have waited until 11th of November, because today is the name day of St. Martin, see for more information:

https://en.wikipedia.org/wiki/St._Martin%27s_Day

(you can find a list of countries (with their specifics) further on this page, wherever they celebrate this day, and you can see a nice video, made in 1961, at the right sidebar on the Dutch wikipedia page)

Hierboven dus de foto’s van de lampionnetjes die ik voor iemand in Duitsland heb gemaakt.

Maar van het een, komt het ander, dus ook nu ;O).

 

So, here above are the pictures of the Chinese lanterns, I made for someone in Germany.

But as you know, from one thing often comes another, so also now ;O).

En deze kleurrijke vrolijkerds, gewoon omdat ik de smaak te pakken had en ik niet meer kon stoppen met ze te maken *LOL*  ;O)!!

And these colorful and cheerful ones, just because I had a taste for it and I could not stop making them *LOL* ;O) !!

Zoals je hebt kunnen lezen ging mijn vorige blog bericht over de voeder- en suikerbieten, die ik van Fimoklei in miniatuur heb gemaakt. Kleine Ikke ging met 3 kleine suikerbieten naar Koos, maar waarom deed ze dat?

Nou, het leven op mijn mini boerderij speelt zich af in de jaren ’50, toen mijn grootouders er woonden. In die tijd (en hier en daar soms nog) waren er niet veel kinderen die een echt lampion hadden, dus werd een voeder-, of suikerbiet uitgehold en omgetoverd tot lampion.

Kleine Ikke is een jaar of 5, dus mag nog niet met een scherp mes aan de gang, dat heeft Koos dus voor haar gedaan.

 

As you may have read in my previous blog post about the mangelwurzels and sugar beets, which I made from Fimo clay in miniature. Little Me got three smaller ones from mini grandpa and went to Koos with them, but why did she do this?

Well, that's because life on my mini farm is taking place in the 50s, when my grandparents still lived there. In that time (and here and there still in The Netherlands) not many children had a paper, or factory made lantern (Chinese), so a mangelwurzel, or a sugar beet, was hollowed out and changed into a lantern.

Little Me is about 5 years old, so it's not allowed to work with a sharp knife yet, so Koos did that for her.

Als laatste werd er door Koos nog een stok op maat gesneden, zodat ze de suikerbiet kon dragen tijdens de lampionoptocht in het dorp. Dus, warm aangekleed in haar nieuwe jas, gaat ze straks met Koos naar de optocht in het dorp, en als ze moe wordt, dan mag ze bij Koos op zijn schouders zitten en dan kan ze nog meer zien van alle kinderen met hun kleine lichtjes ;O).

 

Finally, Koos cut a stick to size so that she could carry the sugar beet during the lantern parade in the village. So, dressed warmly in her new coat, she will go with Koos to the parade in the village, and when she gets tired, she can sit on Koos his shoulders and she than can see even more of all the children and their tiny lights in the dark ;O).

Koos heeft 3 suikerbieten uitgehold en een gezicht er in gekerfd, zodat Kleine Ikke hier uit kan kiezen, of meenemen naar een het dorp en er eentje geven aan een kind dat geen lampion heeft, zoals dat vroeger vaak nog wel gebeurde.

 

Koos hollowed out 3 sugar beets and carved a face in them, so that Little Me can choose from them, or take them to the village and give one to a child who does not have a lantern, as often did happen in the past.

Oma heeft een klein kaarsje in de suikerbieten gedaan, zo nu is alles klaar, laten we naar de optocht gaan!!

(Ik had een klein lichtje (van Nalladris.nl) in de suikerbiet geïnstalleerd, het paste perfect en gaf een mooi schijnsel, maar helaas waren de elektriciteitsdraden te stijf, zodat de suikerbiet niet kon blijven hangen. Ook kreeg ik daardoor de draden niet netjes weggewerkt in de jas van Kleine Ikke, jammer, het had zo mooi kunnen zijn….)

 

Into the sugar beets Grandma had put in a small candle, so now everything was ready, let's go, to the parade!!

(I had installed a small light (from Nalladris.nl) in the sugar beet, it did fit perfectly and gave a very nice glow, but unfortunately the electricity wires were way too stiff and out of proportion, so that the beet could not hang down. I also couldn't get the wires neatly concealed in Kleine Ikke's coat, what a pity, it could have been so beautiful....)

Zoals je misschien in de video uit 1961 van de Nederlandstalige Wikipedia (zie boven) hebt kunnen zien, waren kinderen vroeger heel vindingrijk om een lampion te maken. Persoonlijk heb ik die herinnering ook nog, dat een schoenendoos werd gebruikt als lampion. Die kon je gratis halen bij de schoenenwinkel in het dorp en dan beplakken met van alles, onder andere met rijstpapier (vliegers). Dat was semi transparant en daar kon je mooi het brandende lichtje door zien. Helaas vlogen er ook wel eens lampionnetjes in brand, iets wat je niet gauw gebeurt bij een suikerbiet ;O).

 

As you may have seen in the video (of 1961) from the Dutch Wikipedia (see above), children used to be very inventive/creative to make themselves a lantern. Personally I also have that memory, and also that a shoebox was used as a lantern. You could get one for free at the shoe store in the village and then cover it with pieces of all sorts of paper, such as rice paper (kites). This was semi transparent and you could see the burning light through it. Unfortunately, sometimes the lanterns caught on fire, that's something you won't easily happen with a sugar beet ;O).

Kleine Ikke kon dan wel geen suikerbiet uithollen, maar ze kon als vijfjarig meisje wél een schoenendoos beplakken, kijk maar: hier en daar is de doos flink gedeukt (expres gedaan door mij uietraard 😋) door het opplakken van 't papier, maar....het is gelukt!
 
Little Me might not be able to hollow out sugar beets, but being a five year old little girl she could cover a shoe box with rice paper, see for yourself: here and there the box is quite dented (deliberately done by me 😋) by sticking the paper on, but.....it worked!

Helaas kon ik ook in de schoenendoos geen verlichting aanbrengen, om bovengenoemde reden 😖
Unfortunately I could not put any lighting in the shoebox too, for the above mentioned reason 😖

Nu moet Kleine Ikke nog kiezen welke lampion het wordt: een van de suikerbieten, of haar schoenendoos…??
En omdat de optocht voor veel kinderen vanavond niet kan plaatsvinden vanwege de pandemie, vond ik het wel leuk om dit gebeuren in miniatuur te laten zien, hier op mijn blog en voor iedereen die het nodig heeft een (denkbeeldig) klein lichtje in deze donkere tijden aan te bieden ;O).
Blijf veilig en gezond, zorg goed voor elkaar en jezelf!
Dank voor jullie fijne reacties, allemaal een fijne week toegewenst!
 
Now Little Me has to choose which lantern it will be: one of the sugar beets, or her shoebox...??
And because tonight the parade cannot take place for many children because of the Corona virus pandemic, I thought it was nice to show this event in miniature, here on my blog and to offer an (imaginary) tiny light to everyone who is in need of it in these dark times ;O).
Stay safe and healthy, take care of each other and yourself!
Thanks for your kind comments, have a wonderful week!
 
Ilona

Suikerbietenoogst / Harvesting sugar beets

Een week of twee terug werden hier in de buurt de suikerbieten geoogst. De teelt van suikerbieten komt hier, in mijn buurt, niet zo heel veel voor. Daarom heb ik er foto’s van gemaakt, niet wetende dat ik deze later zou gaan gebruiken om miniaturen te maken😉.

 

A week or two ago, the sugar beets were harvested here. The cultivation of sugar beets is not very common here, in my neighborhood. That's why I took pictures of it, not knowing I was going to use it later on to make miniatures 😉.

Terwijl ik terug fietste naar huis, herinnerde ik me weer dat mijn Opa voederbieten aan zijn koeien voerde als ze in de winter op stal stonden. Vandaar gingen mijn gedachten nog iets verder en kwam ik op het idee om een aantal suiker- én voederbieten te gaan maken van Fimoklei. Want zeg nou zelf, mijn mini koeien moeten toch ook bijgevoerd worden als ze van de winter op stal komen te staan?

 

Whilst I was cycling back home, I remembered that my Grandpa fed his cows cut up mangel beets when they were in the stable in winter. From there my thoughts went a little further and I came up with the idea to make a number of sugar beets and mangel beets, from Fimo clay. Because let's face it, my mini cows also need to be fed extra when they are in their stable this winter, right?

Dus werd de kruiwagen uit de schuur gepakt en gingen Opa en Kleine Ikke op weg naar de akker om een paar suiker- en voederbieten uit te graven. De voederbieten waren voor de koeien, en de suikerbieten waren voor………..dat zullen jullie gaan zien in mijn volgende blogpost over een paar dagen 😊.

 

So the wheelbarrow was taken out of the barn and Grandpa and Little Me went to the field to dig out a few sugar beets and mangel beets. The mangel beets were for the cows, and the sugar beets were for..........well, you'll see this in my next blog post in a few days 😊.

Mijn Opa teelde voederbieten van een ras met een oranje kleur, de suikerbieten waren witter van kleur. Opa had een bietenmangel, waarmee hij de bieten in schijven sneed voordat hij ze aan het vee voerde. Die bietenmangel zal ik dus ook nog eens in miniatuur moeten gaan maken…
 
My Grandpa grew mangel beets of a variety with an orange color, the sugar beets were more white in color. Grandpa also had a mangelbeet cutter, which he used to slice the beets before feeding them to the cattle. So I will ever have to make that mangel beet cutter in miniature too...

Omdat het loof er vaak, met een draaiende beweging, werd afgehaald, heb ik maar twee koppen van de voederbieten met wat loof eraan gemaakt.
 
Because the leaves of the mangels were often removed with a quick, circular movement, I only made two heads of the mangel beets with some leaves attached.

Hier zie je links de suikerbieten en rechts de voederbieten/mangels liggen.
Here, you an see the sugar beets at the left and at the right the mangel beets.

Kleine Ikke heeft aan haar mini Opa gevraagd of ze een paar (klein uitgevallen) suikerbieten mocht hebben. Opa heeft ze apart gelegd, nu gaat ermee ze op weg naar Koos. Over een paar dagen weten jullie wat ze ermee gaan doen ;O).
Blijf gezond en veilig, zorg goed voor elkaar en jezelf.
Dank voor het lezen van mijn blog en jullie fijne reacties, tot over een paar dagen!
 
Little Me asked her mini Grandpa if she could have a few (which turned out smaller) sugar beets. Grandpa has put them aside for her, now she is on her way to Koos. In a few days you will know what they will do with it ;O).
Stay healthy and safe, take care of each other and yourself.
Thank you for reading my blog and your kind comments, see you in a few days!
 
Ilona

Warm aangekleed / Dressed warmly

 

Aangezien Kleine Ikke een vaste bewoner is van mijn mini boerderij, die wordt ingericht zoals het er in de jaren ’50 uitzag, heb ik voor haar zo’n houtje touwtje jas/duffelcoat/montycoat (met de hand) gemaakt. Het was 'n ontzettend priegelwerk, want het jasje is net 4,5 cm lang en 3 cm breed (gemeten zonder capuchon!).

Dit soort jas werd in de jaren na de 2e wereldoorlog veel gedragen.

Zie voor meer informatie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Duffel_(jas)

 

Since Little Me is a permanent resident of my mini farm, which is decorated as it looked in the 50s, I made for her a specific (monty)coat, it’s made by hand. It was delicate (detailed) work, because the jacket measures just 4,5 cm long and 3 cm wide (measured without the hood!)

This kind of coat was worn a lot in the years after the WWII worn.

For more information, see: https://en.wikipedia.org/wiki/Duffel_coat

En ja, er zit modder op de laarzen, ze woont op een boerderij, toch?!

And yes, there is mud on the boots, she lives on a farm, right ?!

Ook heb ik voor haar een warme shawl en een paar rubberlaarzen (van Fimoklei) gemaakt, die komen altijd van pas nu de winter in aantocht is. Bij regen en sneeuw en in combinatie met dikke wollen kousen houdt ze haar voetjes lekker warm.

Deze rubberlaarzen zijn wat te groot, maar die zijn dan ook op de groei gemaakt. Ook al omdat het vroeger het heel gewoon was als je de laarzen van je oudere broer of zus kreeg. Als die tenminste niet te erg versleten waren, lees: te glad omdat het profiel weg was. Toentertijd kreeg je dan een flinke prop watten voor in de teenlaars en dan je kon er weer even mee vooruit ;O).

 

I also made a warm shawl and a pair of rubber wellies (from Fimo clay) for her, they always come in handy now that winter is approaching. In rain and snow and in combination with thick wool stockings, she keeps her feet nicely warm.

These wellies are a bit too big, but they're also made with a view to growing requirements. Also because in the past it was quite common that you got the old wellies of your older sibling's. That's to say if they weren't too much wornout, and not too smooth because the profile was worn off.  So back then you got a good wad of cotton in the front of the toe of the 'new' boot and you could wear them again for awhile ;O).

Omdat Kleine Ikke gewone schoentjes draagt, die op haar voetjes zitten vast geplakt, kwam ik op het idee om voor haar ‘nieuwe onderbenen' te maken. Eerst heb ik de laarsjes gemaakt, die voor meer dan de helft hol zijn. Daar heb ik de nieuwe onderbenen in gelijmd, die ik eerst voorzien heb van een maillot, want in de winter is het te koud om met blote beentjes buiten te lopen…..
 
Since Little Me wears regular tiny shoes, which are glued to her feet, I came up with the idea to make her 'new lower legs'. First I made the boots (Fimo clay), which are more than half hollowed out. In it I glued the new lower legs, which I first provided with children tights, because in the winter it is too cold to walk outside with bare legs…..

….nu kan Kleine Ikke van benen wisselen met de jaargetijden mee ;O).

Op de foto hierboven kun je goed het verschil in maat tussen de laarzen en haar schoenen zien.

 

….now Little Me can change legs with the seasons ;O).

At the picture above you can clearly see the difference in size between the boots and her shoes.

Van heel dichtbij kun je de specifieke houtje touwtje sluiting beter zien.

Here, in close up, you can see better the specific closure of this coat.

Zo, mijn kleine meid is warmpjes aangekleed en nu kan ze er op uit. Waar gaat ze nu naar toe? 
Meer daarover in een volgend blog bericht.
Blijf gezond en zorg goed voor elkaar!
Dank voor jullie fijne reacties, fijn weekeinde toegewenst!
 
Okay, my little girl is now dressed warmly and ready to go out. Where to is she going, you ask? 
More about this in a next blog post.
Stay safe and take good care of each other!
Thank you for your kind comments, have a nice weekend!

Ilona