my e-mailaddress

minimumloon@hotmail.com

Als iemand geïnteresseerd is in een van mijn miniaturen, mail me dan hierover.
If someone is interested in one of my miniatures, feel free to email me.


zondag 17 februari 2019

Welkom in Oma’s boerenkeuken / Welcome in Grandma’s farm kitchen


‘Welkom’ staat er op de kokosmat bij Oma’s keukendeur! Dat stond natuurlijk niet op de deurmat van mijn oma, want dit soort deurmatten hadden ze in de jaren ’50 nog niet ;).
Maar……welkom was je wel!

‘Welcome’ say the words on the doormat (made of coconut fibres in RL) at grandma’s kitchen door. These words were not on the doormat of my grandma, of course, because in the 50s you did not have these sort of door mats ;)! But…..of course, you were welcome!





Die kokos deurmatten gleden altijd naar binnen (of naar buiten), als je haast had, ze lagen zelden op hun plek. Er op vallen was niet echt lekker aan je handen of knieën, want die kokosvezels waren erg borstelig/ruw.
Om ook zo’n keukenmat in mijn minikeuken te kunnen leggen, zocht ik in mijn spullen naar iets waarvan ik de mat zou kunnen maken. Het werd een stukje nepbont (Action) dat ik bewerkt heb met houtlijm, verdund met water, en na even uitproberen voegde ik wat acrylverf toe in de kleur van kokosvezel, roodachtig bruin.
Op een oude prikmat heb ik een stukje bakpapier gespeld en daarop het stukje nepbont vastgeprikt met spelden, zodat het recht bleef liggen tijdens het schilderen, en drogen.
Sorry, voor de laatste wazige foto, maar werkend bij kunstlicht was de uiteindelijke kleur moeilijk te zien. Deze foto is genomen bij daglicht en de enige die de kleur goed liet zien. Zien jullie de donkerder gekleurde “vieze voeten stappen” op de mat ;)?

These sort of doormats were always sliding inside (or outside), if you were in a hurry, often they were rarely in place. If you fell on these mats with your hands or knees, it did hurt, because the coconuts fibres were quite bristly/coarse.
For also wanting this sort of doormat in my mini kitchen, I was looking in my stash for something ofwhich I could make this mat. There was a piece of faux fur (bought in a shop named Action) which I’ve edited with PVA wood glue, diluted with water, and after a try out I added a drop of acrylic paint in the color, for getting the right reddish brown color.
On an old prick mat I’ve pinned a piece of baking paper, as protection and theron I pinned the piece of faux fur, so it stays straight there while painting, and drying.
Sorry, for the last blurry photo, but the eventual color wasn’t well to see, because I was working in artificial light. This photo was taken at daylight and the only one, who showed well the right color. Can you see the more dark colored “dirty foot steps” on the mat ;)?





In de keuken van mijn grootouders lagen grijze estriken, ofwel vloerplavuizen. Deze minitegels heb ik gekocht bij Romney Miniatures VK. Je kunt het bijna niet zien, maar er zit minuscuul verschil in hoogte, waardoor de vloer een beetje ongelijk wordt: dus, ze waren excellent voor mijn niet perfecte keukenvloer ;D!
Na het aanbrengen van een donker antracietkleurige onderlaag met krijtverf, ben ik met houtlijm de tegels gaan opplakken. En ik heb gemerkt dat als ze eenmaal op het MDF gelijmd waren, ze er niet eenvoudig weer van af gingen.

On the kitchen floor of the farm of my grand parents were grey slabs, floor tiles. These mini tiles are bought at Romney Miniatures UK. You can’t see it nearly, but there is a miniscule difference in height, whereby the floor looks a bit uneven: so, they were excellent for my imperfect kitchen floor ;D!
After applying a underlayer of acrylic paint (antracite color), I glued the tiles using PVA wood glue. And I noticed that once they were glued on the MDF material, you couldn’t get them loose simply.





Omdat de tegels ongelijk waren heb ik de gebruiksaanwijzing, die ik van Liz (Romney) had gekregen, veranderd. Ik heb de tegeltjes nadat ik ze had opgeplakt, geschuurd, waarbij er al snel veel poederachtig materiaal van af kwam. Aangezien de tegeltjes een mooie mix aan textuur hadden, wilde ik er niet te veel van afschuren. Dus om te voorkomen dat ik te veel afschuurde ben ik ermee gestopt en ben gaan voegen.
Vaak werk ik met de middelen die ik bij de hand heb, dus óók dit voegen heb ik anders gedaan dan anders. Ik heb een medium gebruikt dat normaal gebruikt wordt om een ondergrond voor te pastelleren te creëren. (zie mijn bericht over het mini kolenhok)
Na het opbrengen tussen de tegels veeg je het teveel aan ‘voegsel’ metéén weer weg met een vochtige doek, anders hecht dit spul direct op je tegeltjes en krijg je het er niet meer af. Daarom heb ik steeds ongeveer 4 tegeltjes gevoegd, afgeveegd met een vochtige doek en pas daarna de volgende tegeltjes.

I’ve changed the instructions, I got from Liz (Romney), because the tiles were unequal. After I glued the tiles, I sanded them, whereby soon came off alot of powdry dust of the tiles. But because the tiles had a lovely texture, I didn’t want to sand off too much. So to preventing this, I stopped and grouted them.
I often work with materials I have at hand, so also for the grouting process I’ve used something else, as was advised. I’ve used a medium that normally is used by creating an undergound for working with pastels. (see my post of the mini coal shed)
After applying this (grouting) stuff between the tiles you immediately have to wipe off the excess, because otherwise it will stick on the slabs and you can’t get rid of this stuff.  Therefore I grouted about four tiles, wiped them off with a damp cloth and only then I continued to the next set of four tiles.




Een paar keer heb ik tijdens het lijmen iets te hard op een tegeltje gedrukt om het vast te zetten, waardoor het brak. Ik heb dat mooi laten zitten, want Oma’s tegelvoer had hier en daar ook een kapotte estrik, met een barst of stukje eruit. Het was een oude boerderij ;O.

During the gluing process, a few times I pushed too hard on a tile for setting it on the floor, whereby it broke. I love this sort of accidents, because grandma’s kitchen floor here and there also had a broken, or chipped tile. It was an old farm ;O.



Tenslotte heb ik de vloer in de crèmewas (voor krijtverf) gezet om een matte uitstraling te krijgen, ik heb geen vernis gebruikt, zoals voorgeschreven.

At last I put wax cream (for chalk paint) on the floor for getting a matte look, I haven’t used varnish, as recommended.






Eind januari, op de miniaturenbeurs te Houten, had ik aan Arjen Spinhoven (Miniaturen) gevraagd of hij misschien (aan de hand van een foto)een paar afvoerputdekseltjes voor mij zou kunnen maken. Hij heeft er een paar voor mij gemaakt, maar ik, sukkel!, was vergeten om hiervoor wat ruimte in mijn keukenvloer open te laten :O!
Dus moest ik de vloer openbreken, zo voorzichtig mogelijk, en omdat het putdekseltje ietsje dikker was, moest ik ook wat laagjes van het MDF afsnijden met een stanleymesje.
Daarna heb ik het gat weer bijgeschilderd met de donkere antraciet krijtverf, en dan wat donkerbruine nagellak, om het water onder het dekseltje, na te bootsen.
Het putdekseltje is beschilderd met Humbrolverf, in twee tinten bruin, zodat het een roestig gietijzeren uitstraling kreeg.

At the end of January, at the miniatures fair in Houten, I asked Arjen Spinhoven (Miniatures), if he could make me some lids for a drain (on basis of a picture). He made some lids for me, but I, oh fool!, was forgotten to create some space for it in my kitchen floor :O!
So I had to break open the floor, as careful as possible, and because the lid of the drain was a bit thicker, I had to remove some layers from the MDF with an hobby knife.
After that I painted the hole with chalkpaint in an antracite color, and than a few drops of dark brown nailpolish, for imitating the glittering water, what always is under this sort of lids.
The lid is painted with Humbrol paint, in two brown shades, so it got the look of cast iron.



Hierboven kun je het putje onder het aanrecht zien, voordat ik er een gordijntje voor maak. Het was een veel werk voor iets wat je bijna niet kunt zien, maar om met Betsy te spreken: ik wéét dat het er zit ;)!
Hierna heb ik de keukenvloer nog wat vlekken gegeven, waarom…..? 
Dàt zal later wel blijken!
Bedankt voor jullie fijne reacties, een fijne zondagavond en nieuwe week gewenst!

Here above you can see the lid under the sink, before I’ll cover the open cabinet with a curtain. It was a lot of work for something you nearly can’t see, but to speak with Betsy: I know it’s there ;)!
After this all I’ve created some spots/stains on the kitchen floor, why…..? 
That’s something you’ll see later on!
Thank you for your kind comments, have a lovely Sunday evening and new week ahead!

Ilona

maandag 11 februari 2019

Niet gluren… / Don’t peek…


Nog een karweitje, waar je ‘vieze’ handen van krijgt.
Als toiletpapier werd vroeger ook wel krantenpapier gebruikt, dus werd Kleine Ikke aan het werk gezet door Oma: kranten scheuren, in velletjes van 15 x 15 cm.
Zo te zien waren het hele oude kranten, zelfs voor de jaren ’50, want er staan Nieuwjaarswensen op voor 1947 ;).

Another job, of which you get ‘dirty’ hands.
In earlier times newspapers were used as toilet paper, so Little Me was put to work by granny: tearing up newspapers, into sheets of 15 x 15 cm (about 6 inches).
It seems that these newspapers were very old, even for then (the 50s), because on the newspaper are the New Year wishes for 1947 ;).




Opa gaf haar een stuk rond gebogen ijzerdraad, waaraan Kleine Ikke de velletjes papier moest prikken, om daarna op gehangen te worden aan een spijker in het toilet. Als je mijn vorige blogpost gelezen hebt, kon je het wc papier al zien hangen (zie de eerste foto).

Grandpa gave her a piece of curved bent wire, whereon Little Me should prick the paper sheets, after than it was hung up on a nail in the loo. If you’ve read my previous blogpost, you could have seen the toilet paper hanging at the wall already (see the first picture).




Haar beloning na haar klusje (van het scheuren van de kranten tot kleine velletjes) was dat opa altijd een hoed van het overgebleven krantenpapier voor haar vouwde om mee te spelen :O).
Intussen werd het tijd voor een bezoekje aan het toilet, iets waar Kleine Ikke, als ze op de boerderij was,  niet echt van hield. Maar ze moest echt gaan, dus…

Her reward after her job (of tearing up the newspapers to tiny sheets) was that grandpa always folded her a hat from the leftover newspaper to play with :O)
Meanwhile it was time for visiting the loo, something Little Me didn’t like much, when she was at the farm. But she had to go, so…

Hier zal ik laten zien hoe ik de deur van het toilet heb gemaakt:
Here, I'll show you how I made the door of the toilet:


Deur is gemaakt van passepartout karton 
Door is made of passepartout cardboard


Scharnieren van de het cupje van een waxinelichtje 
Hinges of the aluminum cup of a tealight


Dunne lagen met water verdunde acrylverf 
Thin layers of acrylic paint, diluted with water



Closeup scharnier, geplakt tussen de lagen karton 
Close-up of the hinge, glued in between the layers of cardboard


Oma ging met haar mee en hield de deur voor haar open, de wc zat in een donkere hoek van de deel, meteen naast de koestal. Voor volwassenen zat er een grendel bovenaan op deze deur, want pottenkijkers waren niet gewenst, hihihi.

Grandma accompanied her and kept the door open for her, the loo was in a dark corner of the treshing floor, right next to the cowstable. For adults there was a bolt at the upperside of this door, because voyeurs/peekers (?) weren’t desirable, hehehe.





Nadat oma haar had beloofd om voor de deur te blijven staan, op de uitkijk, ging Kleine Ikke gauw naar binnen om een plasje te doen. Toen zag ze de kier boven de deur, die daar zat om in de wc te kunnen komen als iemand zich per ongeluk ingesloten had. Oma…..?! Ja?? Niet gluren, hoor ;O!!
Bedankt voor jullie reacties, ik wens jullie een fijne week!

After grandma promised her to stay before the door (on the lookout), Little Me quickly went inside for a pee. Then she saw the gap above the door, which was there in the loo to get to someone, who has accidently locked oneself in. Grandma…..?! Yes?? Don’t peek ;O!!
Thank you for your kind comments, I wish you all a nice week!

Ilona

maandag 4 februari 2019

Ligt de wasknijper voor op je neus klaar? / Is the clothespin ready to pop on your nose?



Voor de wc had ik een ander model in gedachten, maar waarschijnlij herkennen jullie dit wel: ik kon het niet meer terug vinden tussen mijn spullen ;O!
Maar oké, ik had nog een kit van Chrysnbon Miniatures, dus werd het deze. De waterkan heeft als merkje PM, ik weet niet meer op welke beurs en bij wie ik het gekocht heb, sorry.

I had another model in mind for the lavatory bowl, but probably you’ll recognise this: I couldn’t find it back in my stash ;O!
But okay, I still had a kit from Chrysnbon Miniatures, so it became this. The water jug is from the brand PM, I don’t know at what show and from who I bought it, sorry.


Vorige keer heb ik jullie verteld dat er nog geen stromend water was op de boerderij, dus werd de kan gebruikt om de wc door te spoelen. Dit leverde natuurlijk, in combinatie met wat er “afgeleverd werd” op het toilet, kalkaanslag en “viezigheid” op…..iets dat ik heb nagebootst met witte nagellak en okergele pastelkrijt. Eerst wat nagellak in de wc pot, meteen gevolgd door een heel klein beetje geraspte pastelkrijt en dat mengsel roer je (op gevoel) metéén door elkaar met een wattenstaafje. Gevolg: lekker vieze aanslag ;O!

In my last blog I told you that there was no running water at the farm, so the jug was used for flushing the toilet. Of course, this caused, in combination with "what was delivered on the loo", lime scale and “dirt”…..something I’ve imitated with white and beige nail polish and yellow ochre pastel chalk. First you drop a drop of both nail polishes in the lavatory bowl, immediately followed by just a little bit of grated pastel and you immediately have to stirr this mixture (by the feel) with a cotton swab. The result: a nice dirty lime scale ;O!




Om de wc pot op de riolering te laten passen, was het nodig om het gat aan de onderkant aan te passen tot de juiste wijdte. Ik heb dit met mijn Dremel gedaan, gelukkig was het geen porseleienen toiletpot ;). Daarna wat bruinige/groenige Humbrol verf op de onderkant van de pot en klaar is Kees, eh, de pot.

For a good fit of the lavatory bowl on the sewerage pipe, it was neccessary to adjust the hole at the underside until it was wide enough. I’ve done this job with my Dremel, good to know that the loo was not of porcelain ;). After that I painted a touch of brownish/greenish Humbrol paint at the underside of the loo and the job was done. (thanks to Sheila for giving the tip for making rust of cinnamon)


De bijbehorende wc bril heb ik weg gelaten, want er zaten twee houten halve brilranden op het toilet van oma. Ik heb ze gemaakt van dun triplex en met twee ingekorte koppen van naaispelden, als schroeven op de pot (met UHU plasticlijm)gelijmd.
Het gat achterin de toiletpot, waar normaal de spoeling door plaatsvind, heb ik dichtgemaakt met een zwarte rubber dop, zoals bij oma.

I left away the accompanying toilet seat, because there were two half wooden edges on the toilet of grandmother. I made them from thin bass wood and with two shortened heads of sewing pins, I glued them on the loo (with UHU glue for plastic).
The hole at the rear side of the lavatory bowl, whereby normally the flush water comes, is closed with a rubber stop, just as at my grandma’s loo.


Als je goed kijkt, kun je het water onderin de wc pot zien staan…zó, de wasknijper kan van de neus, want we gaan wat frisse lucht happen ;)!
Want op het toilet van Oma kwam wel wat frisse lucht binnen, via een klein klapraampje. Het mini exemplaar is gemaakt van passe-partout karton, een plastic verpakking en een naaispeld. Aan de hand van foto’s kun je zien hoe ik het gemaakt heb.

If you look well, you can see the water at the bottom of the bowl… thus, the peg can be taken of your nose, because we're going to get some fresh air;)!
Because at the toilet of grandma there was yet some fresh air coming in, by a very small swing(?) window. My mini window is made of passe-partout cardboard, a plastic packing and a sewing pin. I’ll show you how I’ve made it by pictures.





Voor een stevig raampje heb ik het karton aan beide kanten van het plastic gelijmd, de lange delen en korte karton delen om en om. Het karton is onder een hoek van  graden gesneden, zodat er geen licht doorheen kan schijnen en aan de onderkant dient de schuine hoek om het raam te openen, hiervoor heb ik de speld gebruikt, als scharnier. Het raamkozijn is gemaakt van 4 mm dik hout.

For a sturdy window, I glued the cardboard on both sides of the plastic, the long and the short parts of the cardboard are alternating. The cardboard is cut under an angle of  degrees, so that there will no light shine through and at the underside of the window the angle is used for opening the window, for this I used the pin, as a hinge. The window frame is made of wood 4 mm thick.



Het hout was een beetje beschadigd tijdens het zagen, daarom heb ik de gaatjes gevuld met Alabastine, geschuurd en in de grondverf gezet ;).

During the sawing I damaged the wood a little, therefore I filled in the gap with plaster, sanded it and gave it a layer of primer ;).


De haak om het raam tegen te houden is gemaakt van een stukje blik, ik heb het geschilderd met crèmekleurige nagellak, gewone verf pakt niet op blik.

The hook for preventing the window from fallen open, is made of a scrap of can, I painted it with cream colored nail polish, common paint won’t stick at can.


Om toch nog wat vliegen buiten de wc ruimte te houden, had mijn Opa een hor voor de buitenkant van het wc raam gemaakt. Zo eentje met van die klosjes, die in de winter er dan weer van afgehaald werd. Ik wilde ook een mini horretje, maar waar moest ik dat van maken…? In mijn spullenlade vond ik een stuk organza lint, maar er zaten vierkantjes van lijm met glitter op. Hoe kreeg ik die er van af, want het lint was precies fijn genoeg en had de juist kleur…

For keeping the flies outside of the lavatory, my grandpa had made a screen at the outside of the window. One with tiny holders, so that the screen could be removed again in winter. I also wanted to make such a screen, but of what could I make one…? In my stash I found a piece of organza ribbon, but there were tiny squares of glue and glitter on it. How could I get rid of that stuff, because the ribbon was just fine enough and it had the right color…


Eerst heb ik nagellak remover gebruikt, daar ging de glitter er wel mee af, maar de lijm bleef stug zitten. Toen herinnerde ik me dat in winkels een kleverig prijsje wel eens werd verwijderd met een beetje lampenolie. Het ging…..maar ik moest er wel verschrikkelijk hard op boenen!! Ondertussen was ik een beetje bang of al die wrijving geen brandje zou veroorzaken. Maar nee, na lang hard wrijven: géén brand, en wél de lijm eraf :O)!!
De gaatjes, die door al dat wrijven ontstonden, mochten van mij blijven: in oude horren zat wel eens een gaatje ;O.

At first I used nail polish remover, but only the glitter released, the glue stayed where it was. Then I recalled that in shops they used just a drop of lamp oil for removing most sticky price tags. It worked……but I had to rub very, very hard on it!! While I was busy I was a bit worried about all the friction, because it could cause fire. But no, after alot of rub: no fire, and the glue gave up and released :O)!!
The tiny holes, which arose through all that rubbing, were allowed to stay of me: in old screens there often were holes ;O.



Mijn Opa keek vast niet zo nauw, als hij wat latjes zocht voor horretjes als deze, dus paste het hout (dunner gesneden lucifers) ook niet overal in de hoekjes.

My grandpa was not so very particular, when it came to look for some slaths for making screens as this one, so the wood (thinner cutted matches) did not fit everywhere in the corners.



De klosjes zijn gemaakt van 2 x 4 mm hout (2 mm dik), een speld doet dienst als schroef, zodat het kan blijven draaien. Een tipje bruine nagellak doet dienst als roest.
En zo krijgt het toilet van Oma toch nog een fris appelgeurtje ;O)!!
Bedankt voor jullie fijne reacties, een fijne week gewenst.

The holders are made from 2 x 4 mm wood (2 mm thick), a sewing pin is used as a screw, so that it can stay turning. A tiny dot of brown nail polish serves as rust.
And this way the loo of grandma still gets a fresh apple odor ;O)!!
Thank you for your kind comments, have a nice week.

Ilona