De kolenvoorraad aanvullen voor de winter / Restock the coal supply for winter

Het is alom bekend dat wij, Nederlanders, van schaatsen houden en nu het winterweer schijnbaar wat serieuzer gaat worden, krijgen veel mensen de schaatskoorts te pakken. Ik nog niet, nee, ik ben druk bezig geweest om de kolenvoorraad aangevuld te krijgen, zodat het binnen in ieder geval warm is, als het buiten harder gaat vriezen….

Dus op de mini boerderij is de kolenboer geweest en heeft twee volle jute kolenzakken geleegd in het kolenhok.

It’s commonly known that we, Dutch people, are true lovers of skating and now the winter weather seems to get more serious, lots of people are preparing their skates just in case. I don't, no, I've been busy replenishing the coal supply, so that it indoors will be warm anyway, if it starts to freeze harder....

So, on the mini farm there has been the coal man and he has emptied two big jute coal bags full with coal in the coal shed.

Met een kolenschopje is opa de kolenkit aan het vullen voor mijn mini oma, zodat ze de kachel extra warm kan stoken.

With a coal scoop grandpa is filling the coal scuttle for my mini grandma, so she can heat the stove extra well.

Maar er is nog iemand, die op zoek is naar kooltjes: Schepje! Hij heeft ook gehoord dat er sneeuw wordt verwacht in ons deel van Nederland en bedacht zich geen twee keer: hij moest en zou kooltjes hebben voor het geval het mogelijk is om een sneeuwpop te kunnen maken…ach, we zullen zien hoeveel sneeuw er gaat vallen, maar Birgit, we denken aan jou, hoor ;)!

But there’s still someone, who is looking for pieces of coal: Schepje! He has also heard that we possibly will get some snow in our part of The Netherlands and he thought let’s be prepared: he was in need of a few pices of coal, just in case it was possible to make a snowman….well, we’ll see how much snow we will get, but Birgit, know that we'll think of you ;)!

Hupsakee, voor wat kleinere kooltjes moest hij in het kolenhok springen, en eh, maak je geen zorgen: zijn witte bontjas kan niet vies worden, hij is een magisch BiWuBaerie, die worden niet vies en ze kunnen springen….zelfs zonder benen ;O.

Hoppa, for getting the smaller pieces of coal he had to jump into the coal shed, and uh, don’t worry: his white furcoat will not get dirty, he is a magical BiWuBaerie, who can’t get dirty and they can jump….even by the lack of legs ;O.

Wij hadden de grote eer een echte Kaffeeklatsch mok te mogen ontvangen van Birgit :D!!

We had the big honor for receiving a true Kaffeeklatsch mug from Birgit :D!!

Over springen gesproken: BiWuBearies kunnen goed springen bijv. in Kaffeeklatsch mokken, kijk zelf maar op de blog van Birgit, de maakster van mijn Schepje: https://biwubaer.blogspot.com/ 

Dit brengt mij weer bij het laten zien van de kerstkadootjes, die ik met Kerstmis van Birgit heb mogen ontvangen. Om redenen ben ik er nog niet toe gekomen om ze hier op mijn blog te laten zien, maar kijk eens hoe erg ik ben verwend door mijn blogvriendin…

Speaking about jumping: BiWuBearies can jump very well, for example into Kaffeeklatsch mugs, see for yourself on the blog of Birgit, the bearmaker of my Schepje: https://biwubaer.blogspot.com/

This brings me again to showing the Christmas gifts, which I received from Birgit with Christmas. Due personal reasons I wasn’t able to show them yet on my blog, but look here how much my blog friend spoiled me…

…een mooie kookpan voor mijn mini oma en een prachtige keramieken schaal met rondom koolbladeren, gemaakt door Sally Meekins. EN een waar mini wondertje: een ijsvogeltje, met de hand genaaid door Shirley Scheibehenne, ongelooflijk zo klein en de vleugeltjes kunnen nog bewegen ook :O!!

Liefste Birgit, heel erg bedankt uit de grond van mijn hart, ik ben echt superblij met alle deze mini schatten!

…a wonderful cooking pan for my mini grandma and a goregous ceramic bowl, which is surrounded by ceramic cabbage leaves, made by Sally Meekins. AND a gorgeous mini gem: a kingfisher, sewed by hand by Shirley Scheibehenne, unbelievable, so tiny and its wings are movable too :O!!

Dearest Birgit, many, many thanks from the bottom of my heart, I’m so very happy with all of these mini treasures!

Afgelopen week kwam de postbode een grote envelop brengen, het kwam uit Spanje! Een paar weken geleden heeft de kleinzoon van Carmen (blog: http://pekevasion.blogspot.com/2018/12/que-la-luz-les-acompane.html ) Martin het winnende lot van haar giveaway getrokken, mijn naam stond erop. Kijk, wat er afgelopen week hier arriveerde: hier zijn de keuken schatten, die Carmen gemaakt had voor deze giveaway:

Last week the postman brought me an envelope, which came from Spain! A few weeks ago the grandson of Carmen (blog: http://pekevasion.blogspot.com/2018/12/que-la-luz-les-acompane.html ) Martin did the draw of her giveaway, and my name was on the piece of paper. Look what arrived this past week: here are the lovely kitchen treasures, which Carmen has made for her giveaway:

Carmen, muchas gracias, bedankt voor het toesturen van zoveel keuken benodigdheden J!

Carmen, muchas gracis, for sending me so many of your kitchen utensils J!

De dag erna kwam de pakketdienst wéér naar mijn deur met wederom een pakketje: van mijn vriendin Birgit. Huh, alwéér, dat is vast een vergissing?? 
Nee hoor, de lieverd had onthouden dat ik gisteren jarig was en vond waarschijnlijk dat ik nog niet genoeg verwend was door haar, jeetje…ik word er verlegen van.

The day after the postman came to my frontdoor again with a package: from my friend Birgit. Huh, again, probably a mistake?? 
But no, the sweety kept in mind that yesterday it was my birthday and probably she thought that I wasn’t already spoiled enough by her, oh dear…I’m getting shy about this.

Er zat een mooie, door Birgit zelfgemaakte, kaart in, wat een prachtige rozen (en dito Fluby, maar dat zeg ik niet anders wordt hij ijdel ;O), een marsepeinen varkentje, mmmm héérlijk  en twee hele doordachte kadootjes: licht! De eerste was dit schattige laatje, dat een prachtige panorama van bomen met een eekhoorntje en vogels laat zien, aan de achterkant zit een schakelaartje om er mooi zacht licht door te laten schijnen. Het is zo fijntjes gemaakt, prachtig voor een natuurliefhebber zoals ik, dankjewel!

In the box was a beautiful card, handmade by Birgit, with beautiful roses from her garden (and Fluby on top, but I shouldn’t tell this, just in case he is getting too vain ;O), a marzipan pig, yummy, delicious and two very thoughtful gifts: light! The first one was this adorable drawer, which shows a wonderful panorama of trees with a squirrel and birds, at the rear side is a switch for letting shine soft light through it. It’s made so delicate, beautiful for someone who loves nature so much as I do, thank you, dearie!

De blauwe lamp was de oude / The blue bulb was the old one

Het andere cadeau van licht was zéér doordacht van Birgit, oordeel zelf maar:

Afgelopen zomer was voor mij persoonlijk een verschrikkelijke zomer: heet en ernstig droog, zeer slecht voor iemand zoals ik met ernstig hooikoorts en allerlei allergieën. Het gevolg ervan was dat ik maanden in een donker huis zat en bijna geen miniaturen kon maken door het gebrek aan daglicht. Dat heb ik nodig om de kleuren goed te kunnen bepalen van met name mijn miniatuur planten en bloemen. Ik had al een daglichtlamp op mijn kamer, maar dat was een zwakke lamp van 40 watt en dat was niet genoeg. Ondanks dat Birgit dit laatste niet wist, had ze hier schijnbaar over nagedacht en stuurde mij een nieuwe daglicht (spaar!)lamp. Die heb ik gelijk in mijn lamp op mijn werkkamer gedraaid en jemig: dit was geen daglicht…..het leek wel een vuurtoren vergeleken bij mijn oude lamp: lieve Birgit, wat ben je toch een schat van een vriendin, je hebt me gigantisch blij gemaakt met deze doordachte cadeau’s, duizendmaal dank!!!

Als jullie nog tot hier bij me zijn gebleven, dan dank ik jullie voor het lezen van dit ongewoon lange blogbericht ;O!

Dank voor jullie fijne reacties, ik wens jullie een fijne zondagavond en een nieuwe week!

The other gift of light was very thoughtful of Birgit, judge for yourself:

Last summer was for me in person a horrible summer: very hot and seriousle dry, very bad for someone who is suffering for hayfever and lots of other allergic, as I do. The result was that I was forced to stay indoors in a dark house for months and I wasn’t able to make almost no miniatures due the lack of daylight.

I namely need daylight for judging the colors I need for making my miniature plants and flowers. I already have a daylight lamp in my workroom, but it is an oldie with a weak shine of light, 40 watt is not enough. Despite Birgit didn’t know this, she probably did think about this over and now she sent me a new daylight (energy saving!)lamp bulb. I’ve immediatly turned the bulb into the lamp in my workroom and switched it on, oh my: this was not daylight…..it looked like there was a lighthouse in my room, in comparison with the old lamp: dearest Birgit, you are such a sweetheart, you made me so very very happy with these thoughtful gifts, thank you from the bottom of my heart!!!

If you are still with me after such an uncommon long blog post, I thank you for reading it ;O!

Thank you for kind comments, have a nice Sunday evening and week ahead!

Ilona

Het kolenhok / The coal shed

Zoals beloofd laat ik nu, aan de hand van foto’s, de bouw van mijn kolenhok uit de jaren ’50 zien. Ik had nog een restant MDF (8mm dik) liggen, waarop al een laag witte grondverf zit, handig als je het nog moet schilderen met acrylverf ;)!

As promised I show you now, with the help of pictures, the build of my coal shed from the 50s. I still had a piece of MDF (8 mm thick), whereon was already a layer of white basic paint, which comes in handy when you have to paint the shed with chalkpaint ;)!

Voor de deksel heb ik het deksel van een houten een sigarendoosje gebruikt, want de scharnieren zaten al op de goede plaats. De scharnieren heb ik met een tangetje wel iets verder doorgebogen om de juiste hoek te krijgen.

For creating a lid I’ve used a lid from a wooden cigar box, because the hinges were already on the right position. For getting the right angle I’ve bent with a pliers the hinges a bit more.

Zoals je misschien zult weten bestaat MDF uit een vezellagen, hiervan heb ik met een scherp hobbymesje wat afgeschraapt om een ruwe binnenkant te verkrijgen.

As you probably will know consist MDF of layers from wood fibres, ofwhich I scraped some excess off for getting a more rough innerside.

Het schilderproces is gedaan door het MDF onregelmatig! te sponsen met krijtverf, dat schaars is aangebracht op een goedkoop make-up sponsje. Je zult snel moeten werken als je, net als ik, krijtverf gebruikt, het droogt namelijk erg snel. Je sponst dus eerst een dunne laag oranje, daarna meteen (steen)rood, direct gevolgd door bruin. En omdat het een kolenhok moest worden, heb ik daarna nog op plaatsen, waar het nodig was, antracietkleur gebruikt. Een kolenhok is namelijk een dagelijks gebruiksvoorwerp in de winter en ziet er smoezelig uit door het kolenstof.

The painting process is done by irregular! sponging with chalkpaint, which has been applied frugal, using a cheap make up sponge. You have to work very quick if you, just like I did, do work with chalkpaint, because this stuff dries very quickly. You firstly sponge a thin layer of orange chalkpaint, than immediately (brick)red, immediatley followed by brown, work wet in wet. And because it had to become a coal shed, I’ve used on some spots, where needed, an antrhacite color of the chalkpaint. A coal shed is a object for daily use in winter and it looks very smudgy by the coal dust.

Voor het klepdeksel heb ik antraciet en oranje gebruikt in verband met de roestvorming, afkomstig van de scharnieren aan de bovenkant.

For the lid I’ve used an anthracite and an orange color because of the rust formation, which comes from the rusty hinges at the upper side.

Voor het inkrassen van het bakstenen patroon heb ik een tool gebruikt, dat ik heb gekregen van mijn tandarts bij een bezoek. Je kunt ook een fijne schroevendraaier gebruiken hiervoor. Kras niet te diep en zeer onregelmatig, zodat je de ‘indruk van bakstenen’ krijgt en niet allemaal lijnen keurig op een rijtje ;). De maat van een baksteen in Nederland is meestal 20x10x5 cm, dus in mini 16x8x4 mm.

For scratching the pattern of bricks I used a tool, which I got from my dentist during a visit. You can also use a tiny fine screwdriver for this job. Don’t scratch too deep en do it very irregular, so you’ll get a ‘impression of bricks’ and not only neat lines on a row ;). The size of a brick (in The Netherlands) is mostly 20x10x5 cm, so in miniature 16x8x4 mm.

Ik kan me herinneren dat ons kolenhok met cement aangesmeerde schuine kanten had en ook aan de voorkant. Dit was om het metselwerk af te werken en omdat op de voorkant de zware zakken kolen werden neergezet, alvorens ze leeg te storten.

Ik heb dit in miniatuur nagebootst met een medium, iets wat gebruikt wordt om een korrelige ondergrond voor pastelkrijt te creëren. Daarna heb ik de randen gesponst met gemengde kleuren krijtverf om het cement na te bootsen.

I can recall that our coal shed at home, was edited with cement on the slanted sides and also at the upperside at the front. This was done to finish the slanted masonry and also because the heavy bags of coal were put down on the upper frontside before they were emptied.

I copied this edges in miniature by using a medium, that is used for creating a grainy surface for working with pastel chalks. After than I sponged the edges with mixed colors of chalkpaint for imitating the cement.

Nadat ik de deksel had geschilderd vond ik het niet erg lijken op het deksel zoals ik me kon herinneren van mijn jeugd. Maar na een nacht slecht geslapen te hebben, wist ik me weer te herinneren dat er een soort buigbaar spul (mastiek?) op het houten deksel was gespijkerd dat de kolen moest beschermen, tegen nat worden natuurlijk.

Ik heb heel fijn schuurpapier gebruikt om het ruwe materiaal te kopiëren en daarna met een antraciet kleur krijtverf geschilderd op een natuurlijk ogende manier.

After I painted the lid I thought it didn’t look much like the one I could remember from my childhood. But during one night of bad sleep I recalled again that there was nailed a sort of bendable stuff on the wooden lid, in order to protect the coal, in order for not getting wet of course. I don’t know how it is named in English (mastic?).

For copying this coarse material I used very fine sanding paper (400) and I than painted it with an antracite color of chalkpaint on a natural looking way.

Eerst moest ik even spelen met wat minikolen om te zien of ik er wel genoeg had, ja het waren er genoeg: laat de winter maar komen ;O!

First I had to play a bit with some miniature coals, in order to see if I had enough of them, yes, they were: winter can come ;O!

Na het toevoegen van wat korstmossen en roestvlekken en natuurlijk witte vogelpoep vond ik het welletjes, mijn kolenhok was klaar! Kolenschep is gekocht van de Hr. Eijcking (hij verkoopt alleen op beurzen/shows, geen website).

Bedankt voor jullie reacties, ik wens jullie een fijne week!

After adding some lichen and spots of rust and of course bird poo I think my coal shed was ready! The coal scoop was bought from Mr. Eijcking (he only sells on fairs/shows, no website).

Thank you for your comments, have a nice week ahead!

Ilona

Jute zakken maken / Making jute bags

Zoals jullie weten was ik half december gestopt met miniaturen maken en in deze afgelopen dagen heb ik het werk weer opgepakt. Ik was bezig met het uitvinden van een manier om in miniatuur jute zakken te maken. Voor in mijn mini boerderij zal ik namelijk aardig wat jute zakken nodig hebben, aangezien die in de jaren ’50 voor allerlei doeleinden werden gebruikt.

As you may recall I stopped making miniatures at the half of December, I now restarted my work in these past days. I was busy inventing a way for making jute bags. I surely will need quite some jute bags for in my miniature farm, which were used for many different purposes in the 50s.

Ik had jullie hier op mijn blog een pan met inhoud laten zien en vroeg wat ik aan het ‘brouwen’ was, weten jullie nog? Zoals sommigen van jullie al konden raden, was ik bezig met het kleuren van katoen en linnen teneinde een jute ‘look’ te verkrijgen door kleuring met natuurlijke pigmenten/kleurstoffen.

I showed you here on my blog a cooking pan with content and I asked you what I was ‘brewing’, do you remember? Some of you guessed right, I was busy with coloring patches of cotton and linen, for getting a jute ‘look’ by using natural pigments/dyes.

Ik heb hiervoor het volgende gebruikt: dennenappels, kapotte doppen van walnoten en hazelnoten, koffiefilter met versgemalen koffie en een theezakje. Hiertussen heb ik op maat geknipte stukjes stof gelegd, deksel erop en een uur laten koken, daarna laten afkoelen.

Het leek prima gelukt, maar toen beging ik de fout om de stof uit te spoelen, waardoor veel kleur verloren ging, dus moest ik opnieuw beginnen.

I’ve used the next things: pine cones, smashed shells of walnuts and hazelnuts, a coffee filter with freshly ground coffee and a fresh tea sachet. In between, I’ve put cut-to-size pieces of fabric, put the lid on the pan, cooked it for an hour, then let it cool down.

It seemed to work out well, but then I made the mistake of rinsing out the pieces of fabric, whereby a lot of dye was lost, so I had to restart the process.

(kleur is afwijkend door gebruik van kunstlicht, in werkelijkheid kleurt het zacht oker)

(color differs because of the use of artificial light, in reality it looks more soft ocher)

Voor de tweede poging ben ik op internet gaan zoeken naar natuurlijke kleurstoffen en kwam ik een tip tegen om de tussenschotjes van walnoten (zie foto en gele pijlen) te gebruiken. Voor deze poging heb ik dezelfde ingrediënten PLUS de tussenschotjes gebruikt, waaraan ik, naast de (al gekleurde) witte katoenen en linnen lapjes, ook nog een stukje beige kaasdoek toegevoegd heb. Vooral deze laatste stof pakte de kleuring redelijk goed op na koken, maar ik heb alsnog een goedkope okerkleurige viltstift gepakt en de binnenkant ervan gebruikt om de stof hier en daar wat extra kleur te geven. Uiteraard heb ik mijn lesje geleerd en heb ik na het koken de stof niet meer uitgespoeld, nu ben ik tevreden met het resultaat.

Before I did my second attempt I’ve searched on the internet for natural pigments/dyes and I've read about a tip for using the partitions between the halves of the walnuts (see picture and yellow arrows). So, for this attempt I’ve used the same ingredients PLUS the partitions, where to I also added, next to the (already colored) white cotton and linen pieces, a piece of beige cheesecloth. Especially this last piece took up the pigment/dye quite well, but next to this I took a cheap ochre colored felting pen and used the inner part for putting more color to the fabric here and there. Of course I learned my lesson and I didn’t rinse again the fabric after cooking, now I’m satisfied with the result.

Met katoenen garen heb ik er zakken van genaaid met hele kleine en onregelmatige steekjes (het blijven maar zakken, hoor ;O) en hier en daar wat gaatjes/scheurtjes gemaakt.

Using cotton sewing thread I sewed some bags with very tiny and irregular stitches (hello, these are bags ;O) and of course, I left a few very tiny holes/cracks here and there.

Maar terwijl ik er al wat kolen in had geschept om een foto te maken, vond ik de jute kolenzak (in dit geval) veel te schoon. Ik weet nog van vroeger, als de kolenboer kwam bij ons thuis, dat die mannen zwart zagen van het kolengruis, wat door de los geweven zakken terechtkwam op hun kleding, gezicht en handen. Dus een stuk zwarte pastelkrijt opgezocht en de zak bewerkt, maar na zachtjes uitkloppen vloog veel pastelkrijt zo weer van de stof af…wat nu? Ik moest dus een fixatie zoeken en kwam daarbij uit bij hairspray, wat in verschillende lagen werd aangebracht.

But while scooping in some coals into the bag already, for making photos, I thought the coal bag was still (in this case) much too clean. I know from former days that if the coalman came to our house, that these men had black faces, hands and clothing from all the coal dust, which fell out the loosely woven bags. So I took a piece of black soft pastel and edited the jute bag, but after gently beating out, lots of the pastel came loose from the fabric…what to do now? I had to look for a way of fixation, I found out that hairspray could do the job. I’ve sprayed several layers on the fabric, let dry very well in between every layer.

Nu had ik het gewenste resultaat, dus hup, antracietkolen erin geschept, aanmaakhout gehakt met de handbijl (gekocht op een beurs jaren gelden, volgens mij bij Miniatur Puppenwelt Wengen) en de kachel (gemaakt door de Heer Eijking, verkoopt alleen op beurzen/shows) aangemaakt om een heerlijke pan boerenkoolstamppot met rookworst klaar te maken voor het avondeten ;).

Now I had the bewished result, so hoppa, I've scooped coals into the bag, wood chopped with the hand ax (bought years ago on a show from Miniatur Puppenwelt Wengen) and lighted the stove (made by the Dutch miniaturist Mr. Eijking, he only sells at miniature shows) for preparing a delicious pot with potatoes, kale and smoked sausage for dinner ;).

Na het maken van de jute zak vol kolen kwam bij mij het idee op om een kolenhok te maken voor mijn mini boerderij, want die moet er zeker gestaan hebben in de jaren ’50. In mijn volgende blog laat ik zien hoe ik dat gedaan heb, tot dan!

Dank voor jullie reacties, iedereen een fijne week toegewenst!

After making the jute bag with coals I got the idea for making a small coal shed for my mini farm, because it certainly must have been there in the 50s. In my next blog I’ll show you how I did this, till later!

Thank you for your kind comments, wishing everyone a nice week ahead!

Ilona