Heeft ze ook een naam? / Does she also have a name?

Dat vroeg Shania ( http://plumella.blogspot.com )  mij in haar reactie op mijn vorige blog bericht. Ja, ze heeft een naam, daarover straks meer…..

Ondanks dat ze eigenlijk een ‘mislukt’ popje bleek te zijn, had ik toch besloten om haar af te werken en haar op te nemen in de huishouding van mijn grachtenhuis. Terwijl ik haar gezichtje beschilderde en het litteken ontdekte, kwam de gedachte bij mij om een extra hulpje in de huishouding erbij te maken. De dienstmeid, Marie, zou best blij zijn met een paar extra handen voor al het werk te doen.

Shania (http://plumella.blogspot.com ) asked me this in her comment on my last blog post. Yes, she does have a name, more about this later….

Because of the fact she actually turned out to be a ‘failed’ doll, I've still decided to finish her and to include her into the household of my canal house. While I painted her face and I discovered the scar, the thought occured to me to make an extra aid in the household. The maid, her name is Marie, would be glad with a pair of extra hands for doing all the work.

Nadat haar lichaamsvorm ook een heel klein beetje scheef werd, ze heeft een schouder iets hoger staan, werd haar levensverhaal steeds duidelijker.

Ik besloot dat mijn nieuwe popje een weesje was, dat uit het weeshuis kwam. Mevrouw had bij de directrice van het weeshuis een verzoek ingediend om een hulpje in de huishouding, dat ‘handig was met de naald’. Daarom kan ze ook verstel- en naaiwerk in het huishouden doen.

After I also noticed that her body shape was a little crooked, one of her shoulders stands slightly higher, her life story became more obvious to me.

I decided that my new doll was an orphan, who came out of the orphanage. Madam had submitted a request to the director of the orphanage to an aid in the household, who "was handy with the needle." Because she also could do some of the mending and sewing work in the household.

Ze heeft de zoom van haar eigen jurk, die ze kreeg van het weeshuis bij haar vertrek, uitgelegd, omdat ze zo gegroeid was het laatste jaar. Je kunt de verkleurde stof nog goed zien. Ook heeft ze aan de binnenkant van haar schort initialen geborduurd ;)!

She had let out the hem of her best dress, which she received from the orphanage at her departure, because since the last year she has grown so much. You can see still the discolored fabric. She also has embroidered initials on the inside of her apron ;)!

Nadat ze voor in haar bundeltje kleren een extra schort (door haar zelf genaaid) van de Moeder van het weeshuis kreeg, vertrok ze. Haar weg zoekend door de grote stad kwam ze bij het grote grachtenhuis aan de gracht en traag klom ze de trap op. Staande op de hoge stoep keek ze achterom om de nieuwe buurt te bekijken, welke haar ‘thuis’ zou worden na de aankomst in dit huishouden. Waar zou ze aan denken……? Tenslotte belde ze aan.

She left after she got an extra apron (sewed by herself) from the Mother of the orphanage, to put it in her bundle. Seeking for her way through the big city she finally arrived at the big canal house at the canal and she slowly climbed up the stairs. Standing on the high stoop she looked behind her for seeing the neighbourhood of the house, which would become her new ‘home’ after her arrival in this new household. What would she think….? Finally she rang at the door.

Nadat de meid, Marie, de deur op de ‘bel-etage’ (http://nl.wikipedia.org/wiki/Bel-etage_(verdieping) ) open deed en haar zag staan op de stoep, zei ze haar naar beneden te gaan naar de personeelsdeur en daar op haar te wachten. Haar eerste fout….o, jee!

Omdat mijn grachtenhuis nog niet af is aan de binnenkant kan ik mijn nieuwe hulpje nog niet in een scène laten zien, maar dat zal ik in de toekomst wel gaan doen :D!

After the maid, Marie, opened the door on the ‘beletage’ (http://nl.wikipedia.org/wiki/Bel-etage_(verdieping) ) and she saw her standing on the stoop, she said to her to go downstairs to the door for the staff and to wait there for her. Her first mistake……oh, dear!

My canal house is not yet finished on the inside, so I can’t show my new aid in the household in a scene yet. But I will do that whenever I can do this in the future :D!

En dan nu haar naam....Paula ( http://paulasminis.blogspot.com  ) beschreef in haar reactie op mijn laatste bericht bijna precies datgene wat ik al had bedacht tijdens het maken van deze pop. 

Wat een toeval, maar het is echt waar :D!!

Alleen de naam heb ik inmiddels wel veranderd, want die was te moeilijk voor mijn buitenlandse lezers ;)!! Ik besloot haar Sientje te noemen, een echt Hollandse meisjesnaam en passend in de tijd van 1900-1920, waar ik mijn grachtenhuis in geplaatst heb.

Voor wie (in Nederland) het leuk vindt om naar te luisteren, hier is van cabaretier/liedjeskunstenaar Toon Hermans een oudje uit ‘65…….en het klopt ook nog een beetje, luister maar :D!!

http://www.youtube.com/watch?v=EyonQrpF8UA

And now her name. In her comment on my last blog post Paula  (http://paulasminis.blogspot.com )

wrote exactly what I had in mind during the making of this doll. 

What a coincidence, but it is really the truth :D!!

I just had to change the name, which was much too difficult to pronounce for my foreign readers ;)!! I decided to mention her Sientje, which is a real Dutch name for a girl at that time of 1900-1920, wherein I have placed my canalhouse.

Note for my foreign readers, who wants to know how to pronounce her name, ‘Sientje’. 'Sien' (you pronounce this word like in English the word ‘seen’). The addition of '-tje' (pronounced as the article ‘the’ ) is in the Dutch language an addition for making a diminutive of the noun. I hope it is clear to you?

Ik dank jullie allen voor jullie reacties. Voor wie het viert...

...een fijne fleurige Moederdag toegewenst :D!!

I thank you all for your comments. Here in The Netherlands it is Mother’s Day, so just in case: 

Happy Mother’s Day to you :D!!

Ilona

Hansaplastje er op....? / ‘Hansa’-plaster on it…..?

Wat is er gebeurd? Nou, dat zal ik vertellen: een ‘klein’ ongelukje!

What happened? Well, I’ll tell you: a ‘small’ accident!

Ik heb na meer dan een jaar eindelijk weer eens een pop gemaakt. Voor een opdracht heb ik een oud manneke geboetseerd van Fimo klei. Daar doe ik wel een paar dagen over, voordat zo’n pop klaar is. Tijdens het boetseren gebruik ik het boek ‘1/12 scale character figures’ van Jamie Carrington, als hulp hierbij. Er staat van alles in beschreven hoe je dat het beste kunt doen. Ik heb bijna geen boeken over miniaturen maken, maar dit boek heb ik meer dan 10 jaar geleden gekocht en ik wil het niet meer missen!

It is more than a year ago since I sculpted my last doll, so finally I’ve made a new doll, an old man. He is made for a commission and he is sculpted from Fimo clay. It always takes me some days for the sculpting. As an aid for the sculpting I use the book ‘1/12 scale character figures’ written by James Carrington. The book is very useful with a lot of clear pictures and step by step you are guided in the modelling process for the doll you want. I have nearly no books for making miniatures, but I have bought this book for more then 10 years ago and I wouldn’t miss it anymore!

Na het bakken in de oven heb ik hem in elkaar gezet. Mijn opdrachtgeefster wilde graag een zittende pop, die slaperig op de rand van zijn bed, of in een schommelstoel komt te zitten. Dat vraagt een andere positie van de benen, want die komen dan aan de voorkant van de buik te zitten en er moet een stukje van zijn billen af, anders komen de voeten niet op de grond. Ook moet de lengte van de benen aangepast worden: ze moeten iets langer dan gewoonlijk worden.

After baking in the oven, I've put him together. My client wanted a sitting and sleepy doll, which have to sit on the edge of his bed, or in a rocking chair. That requires a different position of the legs, because they have to be positioned at the front of the abdomen and there should be cut off a piece of his buttocks, otherwise his feet can't get on the ground. The length of the legs should also be adjusted: they have to be somewhat longer than usually.

Eenmaal in elkaar gezet heb ik kleding voor hem genaaid. De opdracht was een gestreepte nachthemd, maar ik heb voor hem ook een lange onderbroek genaaid, anders is het zo koud voor hem, niet waar ;)?

En toen gebeurde het ongelukje: tijdens het passen van het nachthemd (Jamie Carrington waarschuwde hier nog zó voor) brak zijn wijsvinger aan de linkerhand er af :(!!! Ik heb hem er bijna onzichtbaar weer aan kunnen plakken, gelukkig……

After he was put together, I've sewed some clothes for him. The commission was a striped nightgown, but I also made a long undies, otherwise it is a bit too cold for him, isn’t it ;)?

And then happened the small accident: during to fit the nightgown (Jamie Carrington did seriously warned for this) his forefinger broke :(!!! I've managed to glue it back in place, nearly invisible, thank goodness………

Als je zijn enkels goed bekijkt kun je zien dat ze wat dikker zijn, zoals bij oudere mensen vaker het geval is. Ik heb ruime pantoffels voor hem gemaakt van dunne stof, die wat op leer lijkt.

If you look at his ankles, you can see that they are a bit thick, as this is more usual to older people. I’ve made him some spacious slippers from thin fabric, which looks a bit like leather. 

Nadat hij bij de kapper een toupetje had aangemeten gekregen en ik hem uit de kappersmantel wilde helpen, gebeurde het nóg een keertje: de wijsvinger brak weer af! Ik zal hier maar niet beschrijven wat ik toen zei……;)!!

After he had got a toupee at the hairdresser’s and I wanted to help him out of the barber’s cloak (I don’t know the right word for this), it happened again: the forefinger broke again! I won’t write what I said then…….;)!!

Oké, wat nu? Ik heb hem er weer aangelijmd, maar nu zat er een zichtbaar klein randje op de vinger. Wat jammer!! Het was toen al laat en ik ben maar gaan slapen.

De volgende ochtend ging ik aan mijn werktafel zitten en zei voor de lol tegen het manneke:  jij hebt dus een zere vinger, zullen we daar eens een Hansaplastje op plakken? Jaaaa, dat was dé oplossing!

Okay, what to do now? I’ve glued it again, but now there was visible a small ridge on his finger. What a pity!! It was late by then and I went to bed.

The next morning I sat down at my worktable and I said for fun against the small man: so you got a sore finger, shall we stick a (Hansa=brand of) plaster on it? Yeesss, that was the solution for the problem! 

Kijk maar, het duurde even voordat ik een pleistertje van dat formaat mét bloedspettertje erop had uitgevogeld, maar het is gelukt :D! Mannetje én opdracht waren gered, want ze vindt hem met zijn pleister super geworden :D!!

See here, it took me some time before I could make a small plaster of this size with a ‘real’ blood spatter, but I did :D! This small man ánd my commission were saved, because she said: he is super cute with his plaster :D!!

Het oude mannetje is erg moe geworden van het hele avontuur en hij is volgens mij ook een beetje de kluts kwijt……zie je zijn kunstgebitje (heb ik ook van Fimo gemaakt) liggen. Zou hij dat weten ;)?

The old man has become quite tired after this adventure, but he is, according me, also a bit confused……do you see his dentures (I've made it from Fimo too) lying on his lap? Would he know that ;)?

Ik wens jullie een hele fijne week!

I wish you all a great week!

Ilona