Na mijn eerste pogingen om damesschoenen uit de 17e
eeuw te maken was ik niet helemaal tevreden met hoe ze eruit zagen. Ik heb
alsnog twee pogingen gewaagd om het uiterlijk te verbeteren. Allereerst gingen
beide hakken en zolen eraf, de prullenbak in, nu moest ik opnieuw beginnen. Op
de werktafel lagen nog de restanten van de stoelpoten (zie oranje pijlen), en ja ik zag wederom
mogelijkheden maar dan aan de andere kant van deze stoelpoten. Het draagvlak (zie cirkels) was ietwat breder dus met opnieuw licht schuren en vijlen, kreeg ik nieuwe
houten hakken voor de damesschoenen, hoera! Ik heb er foto’s van gemaakt, zodat
de fases zichtbaar zijn, mocht iemand van mijn lezers dit ook willen uitproberen…
After my first attempts to make 17th century ladies shoes I
wasn't completely satisfied with how they looked like. I still made two
attempts to improve the appearance. First of all both heels and soles came off,
in the trash bin, now I had to start over. On the work table were still the
remains of the chair legs (see orange arrows), and yes I saw possibilities again but then on the
other side of these chair legs. The support surface (see circles) was somewhat wider, so with
some more light sanding and filing I got new wooden heels for the ladies shoes,
hurray! I took pictures of the carving/filing so that the stages are visible,
in case any of my readers would like to try this too…
Vervolgens zijn er nieuwe (dun papier) zolen op de voeten
geplakt, sorry, hiervan geen foto’s want hierbij kwam ik handen tekort.
Overigens gebruik ik Tacky Glue (speciaal voor leder en suede) voor het aan
elkaar plakken van visleer. En bovendien plakt het visleer anders ook niet goed
op een porseleinen voet/been.
Then new (thin paper) soles were glued on the feet, sorry,
no pictures of this because I was short of hands. By the way, I use Tacky Glue (especially for leather and suede) to glue fish leather together. And besides,
the fish leather otherwise doesn't stick well to a porcelain foot/leg.
Op de zolen van dun, zwart papier werden de nieuwe hakken
vastgelijmd. Dit was best een lastig karweitje want de porseleinen voeten staat
in een elegante pose. Dat houdt in dat er bij een voet een buitenwaartse draai
in zit, naar rechts, en bij de andere voet zit er een draai naar binnen en naar
links. PLUS de tenen zijn ook nog eens gespreid voor het lopen op hoge hakken,
dus de 17e eeuwse hak moest hoger worden (dan eigenlijk de bedoeling is) en er
moest meer ruimte gemaakt worden voor de gespreide tenen. Het geheel oogt niet
erg elegant maar voor damesschoenen uit die tijd kan het er wel mee door, toch?
The new heels were glued onto the soles of thin, black
paper. This was quite a peticilous job because the porcelain feet are in an
elegant pose. This means that one foot has an outward swirl to the right, and
the other foot has an inward swirl. PLUS the toes are also spread for walking
on high heels, so the 17th century heel had to be higher (than actually was
intended) and more space had to be made for the spread toes. The whole thing
doesn't look very elegant, but for women's shoes from that period it's okay, isn't it?
Kijk, hier moest ik de zool smaller houden (voor de
verhouding schoen-voet) dan de gespreide tenen, dus die steken over de zijkant
uit. Tja, als je in die tijd goed ingelopen schoenen had, dan zou dat best wel
eens zo kunnen zijn geweest, denk ik. De onderkant vertoont ook loopsporen, dus
het zijn niet de nieuwste schoenen van deze dame. In de 17 e eeuw schijnen de
wegen vol vuiligheid gelegen te hebben, dus gebruikten de dames en heren van
stand een soort overschoenen, trippen genaamd, om de goede mooie leren schoenen
niet te bevuilen c.q. beschadigen.
Meer informatie over houten "patijnen of trippen", zie hier: https://nl.wikipedia.org/wiki/Patijn_(schoeisel)
Bedankt voor het lezen van mijn blog, jullie fijne reacties,
tot de volgende blogpost!
Look, here I had to keep the sole narrower (for the
shoe-foot ratio) than the spread toes, so they stick out over the side. Well,
if you had well-worn shoes in those days, then that could well have been the
case, I think. The bottom also shows traces of walking, so these are not the
newest shoes of this lady. In the 17th century, the roads were apparently full
of dirt, so the ladies and gentlemen of standing used a kind of overshoes,
called trippen, to avoid dirtying or damaging their good beautiful leather
shoes.
More information about wooden "pattens", or (Dutch)
"trippen", see here:
Thank you for reading my blog, your nice comments, until
next blog post!
Ilona
5 opmerkingen:
Wat was dat een gepriegel. Fijn dat de nieuwe hakken nu zo mooi gelukt zijn!
Dank je wel voor je reacties, erg leuk om te lezen :)
You did a wonderful job with this new attempt. I admire your perseverance.
Geneviève
Genial Llona la ejecución de tus zapatos y la redacción de los detalles de como una dama del siglo VXII mantenía el uso de ellos, piensas en todo. Me alegro que estés mejor y puedas hacer miniaturas y disfrutar de ellas. Besos
Dear Ilona, those shoes look Wonderful! They even have the lacing tied in a bow! And those heels look great... this lady had feet with an "attitude" that had to be accommodated! :) (We do not all have Cinderella feet!) You were on the right track all along with the table legs.... just needed to think bigger! It amazes me how that happens so much... we see a piece that might fit... and it does, but just not in the ways we thought it would! :):)
I really look forward to meeting this Lady! Keep up the wonderful work! :):):)
Hi Ilona! These shoes are wonderful! I love your history lesson and thoughts about how the shoes are well-worn and have walked many steps on those dusty roads. The shoes look very charming and I'm looking forward to seeing what you do next.
Een reactie posten