Suikerbietenoogst / Harvesting sugar beets

Een week of twee terug werden hier in de buurt de suikerbieten geoogst. De teelt van suikerbieten komt hier, in mijn buurt, niet zo heel veel voor. Daarom heb ik er foto’s van gemaakt, niet wetende dat ik deze later zou gaan gebruiken om miniaturen te maken😉.

 

A week or two ago, the sugar beets were harvested here. The cultivation of sugar beets is not very common here, in my neighborhood. That's why I took pictures of it, not knowing I was going to use it later on to make miniatures 😉.

Terwijl ik terug fietste naar huis, herinnerde ik me weer dat mijn Opa voederbieten aan zijn koeien voerde als ze in de winter op stal stonden. Vandaar gingen mijn gedachten nog iets verder en kwam ik op het idee om een aantal suiker- én voederbieten te gaan maken van Fimoklei. Want zeg nou zelf, mijn mini koeien moeten toch ook bijgevoerd worden als ze van de winter op stal komen te staan?

 

Whilst I was cycling back home, I remembered that my Grandpa fed his cows cut up mangel beets when they were in the stable in winter. From there my thoughts went a little further and I came up with the idea to make a number of sugar beets and mangel beets, from Fimo clay. Because let's face it, my mini cows also need to be fed extra when they are in their stable this winter, right?

Dus werd de kruiwagen uit de schuur gepakt en gingen Opa en Kleine Ikke op weg naar de akker om een paar suiker- en voederbieten uit te graven. De voederbieten waren voor de koeien, en de suikerbieten waren voor………..dat zullen jullie gaan zien in mijn volgende blogpost over een paar dagen 😊.

 

So the wheelbarrow was taken out of the barn and Grandpa and Little Me went to the field to dig out a few sugar beets and mangel beets. The mangel beets were for the cows, and the sugar beets were for..........well, you'll see this in my next blog post in a few days 😊.

Mijn Opa teelde voederbieten van een ras met een oranje kleur, de suikerbieten waren witter van kleur. Opa had een bietenmangel, waarmee hij de bieten in schijven sneed voordat hij ze aan het vee voerde. Die bietenmangel zal ik dus ook nog eens in miniatuur moeten gaan maken…
 
My Grandpa grew mangel beets of a variety with an orange color, the sugar beets were more white in color. Grandpa also had a mangelbeet cutter, which he used to slice the beets before feeding them to the cattle. So I will ever have to make that mangel beet cutter in miniature too...

Omdat het loof er vaak, met een draaiende beweging, werd afgehaald, heb ik maar twee koppen van de voederbieten met wat loof eraan gemaakt.
 
Because the leaves of the mangels were often removed with a quick, circular movement, I only made two heads of the mangel beets with some leaves attached.

Hier zie je links de suikerbieten en rechts de voederbieten/mangels liggen.
Here, you an see the sugar beets at the left and at the right the mangel beets.

Kleine Ikke heeft aan haar mini Opa gevraagd of ze een paar (klein uitgevallen) suikerbieten mocht hebben. Opa heeft ze apart gelegd, nu gaat ermee ze op weg naar Koos. Over een paar dagen weten jullie wat ze ermee gaan doen ;O).
Blijf gezond en veilig, zorg goed voor elkaar en jezelf.
Dank voor het lezen van mijn blog en jullie fijne reacties, tot over een paar dagen!
 
Little Me asked her mini Grandpa if she could have a few (which turned out smaller) sugar beets. Grandpa has put them aside for her, now she is on her way to Koos. In a few days you will know what they will do with it ;O).
Stay healthy and safe, take care of each other and yourself.
Thank you for reading my blog and your kind comments, see you in a few days!
 
Ilona

Warm aangekleed / Dressed warmly

 

Aangezien Kleine Ikke een vaste bewoner is van mijn mini boerderij, die wordt ingericht zoals het er in de jaren ’50 uitzag, heb ik voor haar zo’n houtje touwtje jas/duffelcoat/montycoat (met de hand) gemaakt. Het was 'n ontzettend priegelwerk, want het jasje is net 4,5 cm lang en 3 cm breed (gemeten zonder capuchon!).

Dit soort jas werd in de jaren na de 2e wereldoorlog veel gedragen.

Zie voor meer informatie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Duffel_(jas)

 

Since Little Me is a permanent resident of my mini farm, which is decorated as it looked in the 50s, I made for her a specific (monty)coat, it’s made by hand. It was delicate (detailed) work, because the jacket measures just 4,5 cm long and 3 cm wide (measured without the hood!)

This kind of coat was worn a lot in the years after the WWII worn.

For more information, see: https://en.wikipedia.org/wiki/Duffel_coat

En ja, er zit modder op de laarzen, ze woont op een boerderij, toch?!

And yes, there is mud on the boots, she lives on a farm, right ?!

Ook heb ik voor haar een warme shawl en een paar rubberlaarzen (van Fimoklei) gemaakt, die komen altijd van pas nu de winter in aantocht is. Bij regen en sneeuw en in combinatie met dikke wollen kousen houdt ze haar voetjes lekker warm.

Deze rubberlaarzen zijn wat te groot, maar die zijn dan ook op de groei gemaakt. Ook al omdat het vroeger het heel gewoon was als je de laarzen van je oudere broer of zus kreeg. Als die tenminste niet te erg versleten waren, lees: te glad omdat het profiel weg was. Toentertijd kreeg je dan een flinke prop watten voor in de teenlaars en dan je kon er weer even mee vooruit ;O).

 

I also made a warm shawl and a pair of rubber wellies (from Fimo clay) for her, they always come in handy now that winter is approaching. In rain and snow and in combination with thick wool stockings, she keeps her feet nicely warm.

These wellies are a bit too big, but they're also made with a view to growing requirements. Also because in the past it was quite common that you got the old wellies of your older sibling's. That's to say if they weren't too much wornout, and not too smooth because the profile was worn off.  So back then you got a good wad of cotton in the front of the toe of the 'new' boot and you could wear them again for awhile ;O).

Omdat Kleine Ikke gewone schoentjes draagt, die op haar voetjes zitten vast geplakt, kwam ik op het idee om voor haar ‘nieuwe onderbenen' te maken. Eerst heb ik de laarsjes gemaakt, die voor meer dan de helft hol zijn. Daar heb ik de nieuwe onderbenen in gelijmd, die ik eerst voorzien heb van een maillot, want in de winter is het te koud om met blote beentjes buiten te lopen…..
 
Since Little Me wears regular tiny shoes, which are glued to her feet, I came up with the idea to make her 'new lower legs'. First I made the boots (Fimo clay), which are more than half hollowed out. In it I glued the new lower legs, which I first provided with children tights, because in the winter it is too cold to walk outside with bare legs…..

….nu kan Kleine Ikke van benen wisselen met de jaargetijden mee ;O).

Op de foto hierboven kun je goed het verschil in maat tussen de laarzen en haar schoenen zien.

 

….now Little Me can change legs with the seasons ;O).

At the picture above you can clearly see the difference in size between the boots and her shoes.

Van heel dichtbij kun je de specifieke houtje touwtje sluiting beter zien.

Here, in close up, you can see better the specific closure of this coat.

Zo, mijn kleine meid is warmpjes aangekleed en nu kan ze er op uit. Waar gaat ze nu naar toe? 
Meer daarover in een volgend blog bericht.
Blijf gezond en zorg goed voor elkaar!
Dank voor jullie fijne reacties, fijn weekeinde toegewenst!
 
Okay, my little girl is now dressed warmly and ready to go out. Where to is she going, you ask? 
More about this in a next blog post.
Stay safe and take good care of each other!
Thank you for your kind comments, have a nice weekend!

Ilona

Happy…..

Al maanden geleden heb ik een schedel gemaakt, van Fimo klei, met een speciaal doel. Nee, niet voor Halloween maar voor een miniatuur scène, die nog gemaakt moet gaan worden.

Maar…..voor Halloween komt deze schedel mooi van pas, hij kan er zelfs om lachen ;O)!

 

Months ago I made a skull, out of Fimo clay, for a special purpose. No, not for Halloween but for a miniature scene that has yet to be made.

But…..for Halloween this skull came in handy, he even laughs about it ;O)!

Voor het creëren van deze scène had ik bijna alles in huis, het enige wat ik niet voorhanden had, waren een paar botten, pijpbeenderen wel te verstaan. Die zijn gemaakt van Fimoklei en vandaag nog vers uit de oven gekomen en moesten vanmiddag nog afgewerkt worden. 

Dat had tot gevolg dat ik vlak vóórdat de zon onderging nog snel wat foto’s kon maken.

 

For creating this scene I had almost everything at home, the only thing I didn't have available were a couple of long bones, or femora. So, these are made of Fimo clay and they came fresh from the oven today and still had to be finished this afternoon. 

As a result, I was able to take some pictures quickly just before the sun went down.

Ze hebben niet de beste kwaliteit, maar ik ben blij dat het gelukt is EN daardoor kregen ze wel een mooie sfeervolle uitstraling, kijk zelf maar… ;O)

They don’t have the best quality, but I am happy that I succeeded AND that therefore they got a nice atmospherical look, see for yourself…. ;O).

Hier, in Nederland, viert niet iedereen Halloween, bovendien mogen de kinderen nu niet overal langs de huizen gaan. En vanwege de pandemie kunnen mensen met krijt, op ongeveer 1,5 meter van hun voordeur, een kruis op hun stoep zetten en ze mogen de kinderen alleen maar ‘verpakt’ snoep mogen geven. Tja, laten we er met zijn allen maar het beste van maken en voor wie Halloween viert: Happy Halloween!!!

Blijf gezond, en zorg goed voor elkaar 💝

Dank voor jullie fijne reacties, fijn weekeinde toegewenst!

 

Here, in the Netherlands, not everyone celebrates Halloween, in addition, children are now not allowed to go along houses in every region. And due to the pandemic people have to write with chalk a cross on the pavement, about 1,5 meters away from their frontdoor and they can only give the children "wrapped" candy. Well, let's all make the best of it and for those who celebrate Halloween: Happy Halloween!!!

Stay healthy and take good care of each other 💝

Thank you for your kind reactions, have a nice weekend!

 

Ilona 

Uitgebloeide zonnebloemen / Withered sunflowers

Persoonlijk vind ik dat al onze seizoenen hun eigen schoonheid hebben, zo ook de herfst.

Neem nu uitgebloeide planten, als ze opkomen en gaan bloeien zijn ze prachtig in hun soort, maar als ze verdord zijn, kunnen ze een ‘verstilde’ schoonheid hebben. Zo vind ik dat ook van deze zonnebloemen, vooral die grote, hoge en uitgebloeide zonnebloemen, die nu in veel tuinen, of erven van boerderijen staan. Deze zonnebloemen worden gekweekt om hun zaden.

Ik heb twee van deze zonnebloemen gemaakt in mini, de eerste zagen jullie al hier op mijn blog. En hier is de tweede zonnebloem, met nog een beetje meer groene kleur in het blad. 

Hier zijn een paar foto’s:

 

Personally, I think that all of our seasons have their own beauty, so including autumn. Take withered plants, for instance, when they emerge and bloom each of them are beautiful in their kind, but when they are withered, they can have a "stilled" beauty. That is also how I think of these sunflowers, especially those large, tall and withered sunflowers that are now in many gardens or farm yards, bent towards the soil, or sometimes even already fallen to the ground. These sunflowers are grown for their seeds.

I made two of these sunflowers in mini, ofwhich you already saw the first one here on my blog. And here is the second sunflower with still a bit more of green shades in the foliage. 

Here are some pictures:

En hieronder staan ze samen op de foto's:

And here down under they are together on the pictures:

Als je zegt 'stilleven van zonnebloemen', dan zeg je Vincent van Gogh.

Daarom heb ik geprobeerd om ze te fotograferen tegen een achtergrond van nachtblauw fluweel....

When you say 'still life of sunflowers', you say Vincent van Gogh. 

That's why I did an attempt to photograph them against a background of midnight blue velvet ...

Inktzwammen (Coprinus comatus)

Grote Parasolzwammen (Macrolepiota procera)

Van boven af gezien lijkt het net een paddenstoelendorp 
Seen from above it looks like a mushroom village

Hallo dames, waarop zij zeiden: BOOOOEEEEE, tja, het is bijna Halloween ;O)

Hello ladies, onwhich they answered: BOOOOOOOOOO, yes, it's nearly Halloween ;O)

Ondanks alle extra maatregelen, die er getroffen zijn vanwege het Corona virus, mogen wij hier toch even naar buiten. Ik maak hier graag gebruik van door hier in de buurt op het platteland een kleine fietstocht te maken.
Zo is er momenteel veel schoonheid in de natuur te zien, vooral op het platteland. Er zijn inmiddels veel paddenstoelen te zien, maar ook bomen met hun bladeren in herfstkleur, ganzen en andere trekvogels die overtrekken op weg naar het zuiden en ga zo maar door. Hier hebben ook de zwaluwen na weken van oefening (het verzamelen van groepen op prikkeldraad rondom de weiden en samen met hun jongen van dit jaar), hun reis naar het verre warme zuiden aangevangen. 
De koeien kunnen overdag nu eindelijk even naar buiten, want de boeren hebben na een vroege oogst hun akkers en kale, verdorde weiden ingezaaid met gras. Nu komt het graszaad, na weinig regen, op en sommige weilanden beginnen weer wat groener te worden. Voordat ze de hele winter weer op stal staan, mogen de dames fijn nog even naar buiten, en ’s avonds worden ze bijgevoerd door de boer.
 
Despite all extra measures that have been taken because of the Corona virus, we are allowed to go outside for just a while. I like to take advantage of this by going on a small bike ride on the countryside around here.
There is currently to be seen a lot of beauty in nature, especially on the countryside. There are now many mushrooms to be seen, but also trees with their leaves in cheerful autumn color, geese and other migratory birds crossing on their way south and so on. Here also the swallows have started their journey to the far warm south, after weeks of practicing (gathering groups on barbed wire around the meadows and together with their youngsters from this year).
The cows can finally go outside during the day, because after an early harvest the farmers have sown their fields and bare, withered pastures with grass seeds. Now, after just a little rain, the grass seed is rising and some meadows are starting to get a bit greener again. Before they are back in the stable all winter, the ladies can go outside for a while, and in the evening they are fed extra by the farmer.

Bij het bos kwam ik dit prachtige exemplaar tegen, helaas zonder de bekende witte stippen ;O)

At the forest I came across this beautiful specimen, unfortunately without the well-known white dots ;O)

Vliegenzwammen /  Fly Agaric (Amanita muscaria)

Voor wie van jullie nog naar buiten mag, geniet er nog even van, want ik vermoed dat we een lange donkere wintertijd ingaan, vooral nu het virus grote delen van de wereld in zijn greep heeft. 
Geniet van de kleine dingen, kijk goed om je heen en probeer positief te blijven, hoe moeilijk ook: je bent niet alleen.
Blijf veilig en gezond, denk ook om anderen en zorg goed voor elkaar en jezelf!!
Dank voor jullie fijne reacties, een fijn weekeinde toegewenst.

For those of you, who are still allowed to go outside, enjoy it for a while, because I suspect that we are entering a long dark winter time, especially now that the virus has gripped large parts of the world. Enjoy the little things in life, look well around you and try to stay positive, no matter how difficult it will be: you're not alone.
Stay safe and healthy, do also think about others, especially now and take good care of each other and yourself!!
Thank you for your kind comments, have a nice weekend.
 
Ilona