Een paar maanden geleden kreeg ik een zeer genereus aanbod
van Birgit, en wie van ons kent haar niet…? Blog: https://biwubaer.blogspot.com/
hier is Birgit te vinden ;O)!
Birgit had recentelijk een set miniatuur meubeltjes uit de jaren ’50
gekregen van haar Amerikaanse blog vriendin Jennifer (zij blogt niet langer,
vandaar geen blog vermelding) en ze vertelde Birgit dat ze vrij zou zijn om
hiermee te gaan doen wat ze maar wilde. Birgit heeft hier een poos over nagedacht,
maar ze kon er zelf geen bestemming voor vinden.
Na lang nadenken besloot Birgit dat ze de set aan mij wilde
geven, omdat ik met een miniatuur boerderij uit de jaren ’50 bezig ben. Op die
manier zouden de meubeltjes, gemaakt in de jaren ’50, in een miniatuur scène
terecht komen van de jaren ’50, precies waarvoor het bedoeld was, volgens
Birgit.
Nadat de meubels en wat andere miniaturen waren aangekomen
bij mij thuis, zag ik direct dat het prachtige kwaliteitsmeubeltjes waren, prima
geschikt voor mijn mini boerderij.
Birgit, ik heb je al bedankt, maar doe dat
nogmaals: de meubeltjes hebben een prima huis gevonden……en ze zijn weer terug waar
ze horen: in de jaren ’50 ;O)!
A few months ago I got a very generous offer of my dear blog
friend Birgit, and who of us doesn’t know her…? Here is her blog: https://biwubaer.blogspot.com/ where you
can find Birgit ;O)!
Birgit recently got a set of original furniture of the 50s from
her American blog friend Jennifer (she doesn’t blog anymore, so no blog entry) and she told
Birgit that she was free to do with it whatever she wanted. Birgit gave it a
good thought, but she also couldn’t find a good destination for this furniture.
After long thinking Birgit decided that she would gifted the
set of furniture to me, because I’m making a miniature farm of the 50s. That
way this old furniture, originally made in the 50s, would go into a miniature
scene of the 50s, exactly there where they should be, according to Birgit.
After the furniture and some other miniatures arrived at my
house, I immediately saw beautiful pieces of furniture of an outstanding good
quality, very suitable for going into my miniature farm.
Birgit, I’ve thanked
you already, but I do it once again here: these pieces of lovely furniture have
found a very good home……and they’re back again where they belong: in the 50s
;O)!
En Birgit zou Birgit niet zijn als ze niet wat extra’s in
het pakket had gestopt, kijk maar. Er zat een fijn geweven kleedje bij, waarop
een heel klein mooi roosje op was geborduurd, dat zou uitstekend geschikt zijn voor
in oma’s kledingkast, en daar ben ik het helemaal mee eens!
Een boerderij heeft altijd ergens buiten op het erf een
soort van afvalhoop, dus daar zouden deze baksteentjes ook op kunnen liggen,
aldus Birgit (ze denkt ook overal aan XX)!
Het mooiste dat je ziet op de foto is de scheerset voor opa,
bestaande uit scheerzeep, mok, scheermesje en inzeepborstel. Ik zei al Birgit
denkt overàl aan, want…zelf had ik daar nog niet eens aan gedacht ;D!
And Birgit wouldn’t be Birgit, if she didn’t add some extras
in the parcel, see here. There was a fine woven tiny cloth, whereon was
embroidered a very tiny beautiful rose. According to Birgit: it would be a beautiful
addition for in grandma’s clothes cabinet, and that’s something I fully agree
with her!
A farm yard always has a sort of waste heap, so these
battered bricks could also lie on that, according to Birgit (she is really
thinking of everything XX)!
The greatest thing you see on the picture is the shaving set
for grandpa, excisting of shaving soap, mug, shave blade and shave brush. I
already said it before: Birgit thinks of everything, because I completely
forgot to think of buying this for my mini grandpa ;D!
Ik heb deze foto tot het laatst bewaard, en wel om de
volgende reden: het kleedje met het haantje erop geborduurd. Kijk wat Birgit
erbij schreef, ik citeer: “mijn eerste gedachte was: foei, wat is dít lelijk!”,
maar na twee keer kijken vond ze dat het haantje eigenlijk nog niet zo lelijk
was. Misschien kon ik het gebruiken om er een inzetstuk voor een kussen van te
maken..? En dàt was precies wat ik óók dacht toen ik het kleedje zag toen ik
het uitpakte.
I’ve saved this picture as the final one, and well because
of the following reason: the cloth with the embroidered cock on it. See what
Birgit wrote, I quote: “my 1st thought was: phew, my, this is ugly….!”, but
after a 2nd look she thought that the embroidered cock didn’t look bad at all.
Maybe I could use it for a cushion insert..? And that was exactly what I
thought too after unwrapping it.
Ik besloot dus om het telpatroon van de haan over te nemen
en het opnieuw te borduren maar dan, door maar op één linnendraad te borduren,
dus voor de helft kleiner.
Maar terwijl ik ermee bezig was, besloot ik toch om het een
tafelkleed te laten, want dat moest ik ook nog maken voor de boerderij. Omdat
er een haantje op geborduurd was, was het uitermate geschikt, toch? Dus ben ik
gaan borduren met soortgelijke vintage kleuren, die ik gelukkig nog in mijn doos vol borduurzijdegaren had. Dus het werd (net als in de jaren '50) recyclen en er werd dus niets nieuw gekocht ;O).
So, I decided to reuse again the counting pattern of the
cock and to embroider it self again but than, crossing just one linen thread,
that way it would finally the half of it.
But while I was working on it, I decided to still leave it
to be as a tablecloth, because I still had to make one for the farm too. Since
it had a rooster embroidered on it, it was perfect, right? So I started
embroidering with similar vintage colors, which luckily I still had in my box
with silk embroidery yarns. So it was (just as in the 50s here in The Netherlands) a sort of recycling and nothing new was bought
;O).
Uiteindelijk had ik twéé geborduurde haantjes op het kleedje
staan en werd het tijd om de borduursteken van de grotere haan te verwijderen.
Na het uithalen van de oude steken zaten er hele dunne restjes borduurgaren in
de achtergebleven gaatjes, maar met een oude tandenborstel met hele zachte
haren heb ik er voorzichtig de rest uitgeborsteld. Een fris zacht handwasje gevolgd
door een zachte, hete ontmoeting met mijn strijkijzer, en voilà, zo ziet het er
nu uit!
In the end I had two embroidered roosters on the table cloth
and it was time to remove the embroidery stitches of the bigger cock. After
removing the old stitches, there were (of course) left very fine parts of
embroidery thread in the remaining holes, but with an old toothbrush with very
soft bristles, I carefully brushed the rest out. A fresh, gentle hand wash, followed by a
gentle hot meeting with my iron, and voilà, this is how it looks now!
De haan is met zijn 17 mm hoog en 15 mm breed toch nog
ietsjes te groot voor een tafellaken, vind ik. Maar toch laat ik het zo even
met rust, misschien word het een omslagdoek voor mijn mini oma, om te gebruiken
op een kille voor-, of najaar avond..?
With its size of 17 mm high and 15 mm wide, I think the cock
is still a bit too big for a tablecloth in 1:12. But still I'll just leave it
alone, maybe it will be a shawl for my mini grandma, to use on a chilly spring,
or autumn evening..?
Nadat het opgeperst was met een warm strijkijzer, heb ik de
2 cm lange franjes afgeknipt tot een lengte van 5 mm, dus iets meer in
proportie. De franjes heb ik daarna met een pincet uitgerafeld, zodat ze fijner
zijn geworden. Maar ik kreeg een grandioos idee bij het zien van de afgeknipte
franjes…….maar dat is iets voor een ander blog bericht ;O)!
Blijf gezond, zorg goed voor elkaar!
Dank voor jullie fijne reacties, een hele fijne nieuwe week
toegewenst!
After pressing the cloth with a hot iron, I've cut off the 2
cm long fringes to a length of 5 mm, so now it's a little more in proportion.
With my tweezer I then frayed the fringes so that they became finer. But I got
a great idea by seeing the cut fringes …… .but that's something for another
blog post; O)!
Stay healthy, take good care for yourself and of each other!
Thank you for your kind comments, wishing you all a lovely
new week!
Ilona
